Dış Mekan Süs Bitkileri Yetiştiriciliği
DIŞ MEKAN SÜS BİTKİLERİ YETİŞTİRİCİLİĞİ
Dış mekan süs bitkileri çevre düzenlenmesinde kullanılan süs bitkileridir. Bu bitkiler; kullanıldıkları alanı güzelleştirmekten başka sosyal, kültürel, insan ve çevre sağlığı ve turizm açısından çok büyük önem taşımaktadır.
1. Genel Durumu
Dış mekan süs bitkilerinin bir kısmı bazı bölgelerde çok iyi yetişirken, diğer bazı bölgelerde ise gelişemeyebilir. Bu nedenle üretim yapılacak uygun bitkileri seçmek gerekir. Bölgeye uymayan türleri üretmek boşa giden emek demektir.
Yetiştirilecek olan dış mekan bitki türlerinin seçiminde ihtiyaç en önemli unsurlardan biridir. Her bölgede çok sevilen ve kullanılan bitkiler yetiştirme tercihi olmalıdır. Arz talep durumuna göre bitki çeşidi ve miktarı belirlenmek zorundadır. Ülkemizde süs bitkileri üreticileri kendileri için önemli gördükleri bitkilere ve yetiştirme tekniklere ağırlık vererek daha başarılı olmaktadır.
2. Dış Mekan Süs Bitkilerinin Gruplandırılması
Çevre düzenlemesinde kullanılan dış mekan süs bitkileri çeşitli özelliklere göre gruplandırılmışlardır.
1. Ağaç ve ağaççıklar
a) İbreli ağaç ve ağaçcıklar
b) Yapraklı ağaç ve ağaçcıklar
2. Çalı formlular
3. Sarılıcı ve tırmanıcılar
4. Çim ve yer örtücü bitkiler
5. Çiçekler ve otsu bitkiler
2.1 Ağaç ve Ağaçcıklar
Ağaç ve ağaççıklar ikiye ayrılır:
1. İbreliler (iğne yapraklılar)
2. Yapraklılar
2.1. İbreliler
Bu grupta yer alan ağaç ve ağaççıklar genelde herdem yeşil ve iğne yapraklı formdadırlar.
İbreli ağaç ve ağaççıklar çevre düzenlemesinde en önemli bitkilerden biridir. Peyzaj mimarisinin temel ilkelerine uygun olarak yapılan düzenlemelerde estetik açıdan, form ve norm değerleri bakımından en önde gelen bitkilerdir.
2.2. Yapraklılar:
Yapraklı ağaç ve ağaççıklar bahçe ve park çevre düzenlemesinde, karayolları peyzajında, çeşitli çevre düzenlemelerinde, ibreliler gibi en önemli bitki türlerindendir. Gövde yapıları, yaprak şekilleri, renkleri, formları, değişik mevsimlerde oluşan çiçek, meyve ve yaprak renkleri ile istenilen renk cümbüşünü sağlayan bitkilerdir. İbrelilerle birlikte koruluk ve ormanlık alan oluşturmalarda kullanılmaları daha sağlıklıdır. Yapraklı ağaç ve ağaççıklar peyzaj planlamada ibreliler gibi temel taşlardan biridirler.
2.2. Çalı Formlular
Çalı formlu bitkiler çevre düzenlemesinde tamamlayıcı olarak rol alırlar. Özellikle çevre düzenleme ölçeği küçüldükçe çalıların önemi artar. Küçük park ve bahçelerde, teras katlarında, bina boşluklarında üstün peyzaj etkileri nedeniyle kullanılırlar.
2.3. Sarılıcı ve Tırmanıcılar:
Sarılıcı ve tırmanıcılar çevre düzenleme çalışmalarında tamamlayıcı rol üstlenirler. Balkon, kameriye, oturma grupları, ağaç altı düzenlemelerinde kullanılırlar. Ayrıca kamuflaj malzemesi olarak görüntüsü istenmeyen objelerin kapatılmasında kullanılır.
2.4 Çim ve Yer Örtücü Bitkiler:
Park ve bahçelerde; toprak yüzeyini örten ve düz bir satıh elde etmede kullanılan, yürüyüş parkurları, spor tesisleri ve daha bir çok etkinliklerde yeşil halı örtüsü amaçlı çimler veya diğer yer örtücü bitkiler kullanılır. Çim yer örtücü bitkilerin en önemlisi ve vazgeçilmeyen ilk peyzaj elemanıdır. Çim alansız park, bahçe ve yeşil mekan düşünülemez. İnsanda en çok doğal ortam hissi uyandıran eleman çimdir.
Çim Ekilmesi
Çim ekilmeden önce yabani otlarla mücadele yapılmalıdır. Alan bellendikten veya sürüldükten sonra yabancı maddeler alandan uzaklaştırılmalıdır. İlk tesviyeden önce toprağın besin durumuna göre ihtiyacı duyulan gübreler verilmelidir. İkinci tesviyeden sonra bölgelere göre en uygun çim tohumu karışımı mibzerle veya elle saçılarak ekilir. Bunun üzerine yanmış elenmiş ahır gübresi 2 cm olacak şekilde kapatılır. Bunun çim tohumunun rüzgarla uçmasını önlemek ve kuşlardan korumaktadır.
Bunundan sonra hafif bir silindirle üzeri batırılarak merdaneleme yapılır. Tohumun toprakla gübre arasında iyi bir teması sağlanır. İnce zerrecikler halinde sulama sistemiyle iyice sulanır. 20-25 gün sonra çim haline gelir.
Çok eğimli alanlarda atılan tohumlar su ve rüzgarlarla aşağı doğru taşınır. Bunu için şev 8-10 cm kalınlıkta samanla kapatılır. Kaplamadan önce samanlar hafif ıslatılıp m2ye 300-700 g saman kullanılır İnce gözenekli tellerle samanın araziye tespiti sağlanır. Daha bu samanın üzerine m2ye 60 - 80 g Suni gübre veya 100 - 200 g organik gübre verilir.
Çim tohumu nemli bölgelerde m2 ye 25-30 gr iken kurak bölgelerde 60-70 gra kadar çıkabilir. Kullanılan çim tohumu karışımları:
1. Lolium perenne
2. Festuca sp
3. Poa sp.
4. Agrostis sp.
5. Bermuda grass
6. Phleum pratense
7. Cynasurus cristatusdır.
Çim Alanlarında Bakım İşleri
Sulama:
Ekimden sonra hemen sulama işi genellikle sabah erken ve akşam geç saatlerde olmak üzere günde 2 defa yapılmalıdır. Sık ve kısa aralıklarla biçilen çimlerin su ihtiyacı daha yüksektir. Ayrıca biçilen çim vegetatatif gelişme göstereceğinde su isteği fazlalaşır. Kurak periyotlarda suyun azalması çimin taze yeşil rengini kaybetmesine yol açar. Nisbi nemin değişmesi ise çimin karakteriyle, toprağın kimyevi yapısını da değiştirir. Çim köklerinin yayılma hızı 2-6 cmdir.
Toprak tamamen kurumadan ve sertleşmeden sulanmalıdır. Ortalama çim alanların su istekleri m2ye 5-10 ltdir. Bu oran sulama yapıldığı zamana göre değişir. Gündüz yapılan sulamalarda ısı ile oluşacak transpirasyon nedeniyle su tüketimi artar. Sabahın erken ve akşamın geç saatlerinde sulamak esastır.
Biçme:
Çimi sık sık ve kısa biçimde yapılmak suretiyle kadife görünümlü sahalar elde edilir. Bununla çiçek ve tohuma kalkmaları önlenir ve vejetatif gelişmeleri daha kuvvetli olur. İlk biçim çim 15 cm boylanınca yapılır. İlk iki biçimden sonra çim biçme makinesi kullanmak faydalıdır. Yeni tesis edilen saha kurak havalarda nemli tutulmalı, çim boyu 6 cmyi geçince merdanelenmeli ve tırpanla ilk biçim yapılmalıdır. İlk biçimden sonraki merdaneleme vejetatif gelişmeyi kuvvetlendirir. Erken İlkbaharda yapılacak İlk 2 biçim daha sonraki biçimlerden daha uzun olmalıdır. İdeal çim biçme uzunluğu 4-5 cmdir. Soğuk ve sıcak dalgalarının ani olduğu zamanlarda biçim yapılmamalıdır. Ortalama 10-12 günde bir biçim şekli esastır. Dikkat edilecek önemli bir husus ta her biçimde aynı istikametin kullanılmasıdır. Buna uyulursa çim kökleri daha sağlıklı ve sağlam olur.
Gübreleme:
Tesis edilen çim sahalarına değişik organik ve inorganik gübreler toz veya eriyik halde verilir. Gübreleme sadece besin takviyesi bakımından değil toprak strüktürünün düzelmesinde de rol oynar. Verilecek gübrenin seçiminde mevcut toprağın yapısı ve çim alandan faydalanma şekli tesir eder. Çim sahalarında yılda iki defa 0,5 cmyi geçememek üzere ince elenmiş komposto toprağı serpilir. Bu kompostun zararlı ot tohumundan arınmış olması gerekir. Kompost toprağı besince fakirse m3üne 800 gr Süper fosfor 300 gr kalsiyum, 500 gr azotlu gübre karıştırılır.Asitliliği fazla ise m3 ne 1-3 kg CaCo3 karıştırılır. Kompost toprak Şubat-Mart aylarında yapılır Bunun için 100 m2ye 0,3-0,5 m3 kompost gereklidir.
Çim sahalarda periyodik olarak suni gübre verilmesi vazgeçilmez bir ihtiyaçtır. Yılda en az iki defa uygulanması gerekir. En uygun zaman İlkbaharda kompost toprağa karıştırılarak verilmesidir. Mayıs-Ağustos ayları arasında 4-6 haftada bir yapılan azotlu gübreleme (100 m2ye 1 kg amonyum sülfat) başarı sağlar.
Çim bitkilerine yapraklarının yaş olduğu zamanlarda inorganik gübre verilmemelidir. Çünkü yaş yaprak üzerine düşen gübre ayrışarak asit meydana getirir ve bitkiyi yakar. Bu bakımdan yapraklar kuru iken verilen inorganik gübre, gübrelemeden hemen sonra sulanmalıdır.
Kireçleme:
Kireç verilen topraklarda yabani otlar fazla gelişme gösterdiğinden solucan faaliyeti gözlenen yerde kirece ihtiyaç yoktur. Çimler genellikle orta asit ve az asitli topraklardan hoşlanırlar. Ancak fazla asit nedeniyle çimin zarar gördüğü topraklarda kireçleme yapılır. Asit fazlalığın belirtileri yosunlaşma, sazlar ve benzeri zararlı bitkilerin gelişmeye başlamasıdır. Bu durumlarda hektara 500-600 kg CaCo3 son ve İlkbaharda çim daha üzerine serilmelidir. Fazla asitliliğe rağmen çim bitkileri zarar görmüyorlarsa kireçleme yerine haa 250 kg kalkerli gübre verilmelidir. Çim sahalarda en erken kireçleme 3-4 senede bir yapılır.
Merdaneleme:
Çim alanlarının merdanelenmesi herşeyden önce geçirgen ve orta derece geçirgen topraklar içindir. Merdaneleme çimin vejetatif gelişmesini artırır. Fakat sık sık çiğnenen ve killi karakterli topraktaki bu işlem fayda yerine zarar getirir. 100 kg ağırlığındaki yeterlidir.
Yeni tesis edilmiş çim sahalarda ilk biçimden evvel ve sonra 50 kglık merdane yeterlidir. Bu işlemle yeni çim fidelerinin toprağa daha sıkı tespiti sağlanır. Spor sahalarında merdane ağırlığı 250 kga kadar çıkabilir.
Don ve nemli koşullarda merdaneleme yapılmaz. Fazla merdaneleme çim gövde aksamına zarar vereceğinde sıkça yapılmamalıdır.
Havalandırma:
Sık yapılı topraklarda çimin kökleri genellikle rahat gelişemezler Bu nedenle de gerekli su ve besin maddelerinden tam olarak yararlanamazlar . fazlaca çiğnenen spor ve oyun sahalarında da aynı durum gözükür. Bu amaçla kullanılabilecek tahta yada demir uçlu aletlerle hem sıkışık toprağın yer yer gevşemesi hem de havalandırılması sağlanır. Hava deliklerinin derinliği toprağın sıkışıklık derecesiyle ilgili olarak 5-12 cm arasında değişir. Fazla geçirgen kumu bol topraklarda bu işleme gerek yoktur.
Tırmıklama:
İlk ve Sonbaharda çim sahalarda kesilmiş çim, yosun yaprak v.b. gibi artıkların temizlenmesi gerekir. Tırmıklama yapılırken çim gövde ve köklerinin zarar görmemesi gerekir.
Yer örtücü bitkiler dikiminden önce büyüyünce alacaklı büyüklük ve boyutların bilinmesi gerekir. Bunun yanı sıra çeşitler için uygun yer seçimi yapılır. Küçük alanlarda, bina çevrelerinde kısa zamanda örtüye sahip olmak için daha sık dikim yapılır. Buna karşın geniş alanlarda daha seyrek dikim yapılır.
Yer örtücü bitkilerle çalışmanın amacı toprağı en uygun nemi tutabilecek hale getirmektir. Kumlu topraklarda çok az odunsu bitki iyi bir gelişme gösterebilir. Buna karşılık kötü drenajlı killi topraklarda yetişme açısından zorluk çekebilir.
Yer örtücü bitkilerin en önemli işlevlerinden biriside toprak erozyonunu önlemektir. Aslında tüm bitkiler bu görevi bir noktaya kadar yaparlar. Eğimli alanlarda eğim artıkça toprağı korumak zorlaşır. Düşük eğimlerde her cins bitki dikimi yapılabilmesine rağmen eğim arttıkça daha özel bitki seçimi yapılmalıdır. Bu seçilecek bitkiler büyük ve sağlıklı bitkiler olmalıdır.
2.5. Çiçekler ve Otsu Bitkiler
Çevre düzenlemesinde renk olarak ve birim alanda en fazla etki yaratan bitki türleridir. Çiçekler olmadan herhangi bir bahçe, park, spor tesisi düşünülemez. Kişilerde yaşama sevincini uyandıran, hayata bağlayan ve neşe veren bitkiler çiçeklerdir. Çiçekler tek yıllık ve çok yıllık diye sınıflandırılabilir. Tek yıllık çiçekler yazlık ve kışlık yetiştirilmeleri nedeniyle de sınıflandırılabilirler.
3. Dış Mekan Bitkilerinde Çoğaltma Teknikleri
Fidanlık işletmeciliğinin temel amacını oluşturan bitki üretimi; bilgi, deneyim ve planlamayla birleştiği zaman işletmeler başarılı olur.
Dış mekan süs bitkilerinin üretimi iki temel tekniğe dayanır.
1. Generatif (tohumla) çoğaltma
2. Vejetatif çoğaltma
3.1. Generatif (Tohumla) Çoğaltma
Generatif (tohum) çoğaltma yöntemiyle çok miktarda, ucuz ve kolay fidan üretimi sağlanır. Bu çoğaltma yönteminde ona temel olan tohum hakkında bazı bilgileri dikkate almak gerekir. Öncelikle hangi üretim tohum ile çoğaltılacağına karar vermek gerekir. Daha sonra tohumların teminine çalışılır. Tohumlar bizzat anaçlardan toplanabildiği gibi, bu işin ticaretini yapan kuruluşlardan da satın alınabilir.
Tohumun hasadı sırasında olduğu kadar bunu izleyen işlemlerde tohumun canlılığı bakımından önem taşır. Çimlenme gücü en yüksek tohumlar bile hasat sonrası yapılan hatalı işlemlerle çimlenme güçlerini tamamen kaybedebilirler.
Ağaçlar çalılar ve diğer süs bitkilerinin tohumlarını ekim mevsimine kadar veya gelecek yılların ihtiyacı için kullanmak üzere daha uzun süre sağlıklı bir şekilde sağlamak gerekir. Tohumlar ayıklanıp temizlendikten sonra ekim zamanına kadar serin ve havadar yerlerde saklanırlar.
Ağaç çalı ve diğer süs bitkileri türlerinde tohumlar saklama açısından kısa ömürlü, orta ömürlü ve uzun ömürlü tohumlar diye 3 gruba ayrılabilirler. Tohumları kısa ömürlü bitki türlerinde saklama birkaç hafta ile 1-2 yıl arasında değişir. Bu gruba giren başlıca türler arasında Kavak, Söğüt, Kara Ağaç, Kayın, Göknar, Sedir,Meşe, Bazı Akçaağaç türleri, Yalancı Servi, Manolya sayılabilir. Tohumları orta ömürlü olan türerde tohumla 4-5 yıl saklanabilir. Bunlar içinde çam ve ladin türleri en tipiklerini oluşturur. Uzun ömürlü tohumlar daha uzun süre 10-20 yıl kadar bozulmadan saklanabilirler. Bu gruba Akasya, Gülibrişim, Sarısalkım, İğde, Okaliptüs örnek olarak gösterilebilirler.
Tohumlar saklandıktan sonra ekim işleminden önce iyi çimlenmeleri için bazı uygulamalardan geçirirler. Özellikle çimlenme engeli olan türlerde bu işlemler önem kazanır. Bu işlemler için en önemli yöntemler:
" Kabuk engeli için asitli işlem yöntemi,
" Mekanik zedeleme yöntemi,
" Suda şişirme yöntemi,
" Katlama yöntemidir.
Tohumlar, ya soğuk veya sıcak seralar gibi kapalı yerlerde ya da fidanlıklarda açık alanlara ekilir. Fideler toprak yüzeyine çıkınca kültürel işlemler yapılır.yeterli büyüklüğe ulaşan fideler kaplara alınır.
3.2. Vejetatif Çoğaltma
Bu çoğaltma tekniği süs bitkileri üretiminde en yaygın kullanılan üretim tekniğidir. Vejetatif çoğaltma; kök sürgünü, yaprak, yumru, dal, rizom gibi vejetatif bitki kısımlarından alınan parçalarla yapılan üretim şeklidir. Bu çoğaltma yönteminde başlıca 4 temel metot bulunmaktadır. Bunlar:
1. Çelik ile çoğaltma
2. Aşı ile çoğaltma
3. Daldırma ile çoğaltma
4. Rizom, stolon, soğan gibi diğer vejetatif çoğaltmalardır. Yukarıda sayılan vejetatif çoğaltma metotlarından en çok kullanılan çelik veya aşı ile çoğaltmadır.
3.2.1. Çelikle Çoğaltma
Çelikle çoğaltma tekniği üretilecek bitkiden alınan ve çelik adı verilen bir gövde, kök veya yaprak parçası ile yeni bir bitki oluşturma tekniğidir. Bu yöntemle çoğaltma çok çeşitli iğne yapraklı, yapraklı, herdem yeşil ve yaprağını döken süs bitkilerinde seralara sahip fidanlıklarda yıl boyu devam eder. Özellikle herdem yeşil ve yarı yeşil yapraklı türlerin hemen hemen hepsinde tohumla çoğaltım zaman aldığı ve buna rağmen istenilen nitelikler genellikle sağlanamadığı için bu türler çelikle çoğaltılırlar
Çelikle çoğaltma yöntemleri çok çeşitlidir. Bunlar:
" Gövde Çelikleri
" Kök Çelikleri
"Yaprak Çelikleridir.
Süs bitkilerinde en çok gövde çelikleri ile üretim yöntemi kullanılmaktadır. Gövde çelikleri de yumuşak (yeşil) çelik, yarı odunlaşmış (odunsu) çelik ve sert (odun) çelikleri olmak üzere 3 grupta toplamaktadır. Odunsu bitkilerin henüz odunlaşmamış olan taze ilkbahar sürgünlerinden hazırlanan yumuşak çelikler bir çok süs bitkisinin çoğaltımında kullanılır. Yumuşak (yeşil) çelikler daha çabuk ve daha kolay köklenirler. Bu çelikler tepe tomurcuğu taşıyan sürgünlerden tepe çeliği olarak alınır.
Yarı odunlaşmış (odunsu) çelikler yumuşak çelikten bir ölçüde olgunlaşmış ve kısmen de sertleşerek odunlaşmaya yönelmiş olmaları ile farklılık gösterir. Bu çelikler büyüme mevsiminin sonlarına doğru sürgünler kısmen olgunlaştığında alınır, genellikle Ağustos ayı ve Eylül başları en uygun zamandır.
Sert (odun) çelikleri ise bir yaşında tamamen olgunlaşmış ve odunlaşmış sürgünlerden elde edilir. Sert çelik kullanımı daha çok kışın yapraklarını döken türlerle iğne yapraklılarda kullanılır.
Çeliklerde köklenmenin hızlı olması için çelikler köklenme yastıklarına dikilmeden önce köklenmeyi uyarıcı hormona batırılırlar Böylece köklenme daha kısa zamanda olduğu gibi köklü çelik sayısı da artar. Çelikler kök oluşturmaları için perlit veya temiz dişli kum bulunan yastıklara dikilir. Çeliklerin üzerine sisleme şeklinde su püskürterek nemli kalmaları sağlanır. Köklenen çelikler, küçük torbalara veya fincan saksılara aktarılarak gölgeli araştırma ortamlarına taşınırlar. Burada kültürel işlemler uygulanan bitkiler daha sonra süs bitkisi fidanı olarak büyütme yerlerine alınır ve yeterli gelişme ve form sağlandıktan sonra satışa sunulurlar.
3.2.2 Aşı İle Çoğaltma
Aşı ile çoğaltma tekniği çoğaltılması istenilen bitkinin bir parçasını anaç olarak kullanacağımız başka bir bitki ile kaynaştırarak tek bir bitki olarak geliştirme tekniğidir. Bitkinin toprak üstü kısmını yani gövde ve dalları oluşturacak kısma kalem veya göz denir. Bunlardan kalem üzerinde birkaç uyur göz bulunan dal parçasıdır. Bu parçanın göz olarak alınması halinde tek bir gözden oluşan bir parça söz konusudur. Yeni bitkinin kök kısmını oluşturacak olan aşı kısmına ise anaç denir. Aşılama yöntemleri kalem aşıları ve göz aşılarıdır. Türlere göre aşılamada başarı alanları çok farklılık gösterir.
a) Aşı bıçağı ile kalemden gözün çıkarılması
b) Kalemden çıkarılmış aşı gözü
c) Anaç üzerinde aşı bıçağı ile T şeklinde çizik açılması
d) Açılan Tye gözün yukarıdan aşağıya doğru yerleştirilmesi
e) Anaca yerleştirilmiş göz
f) Aşı yerinin bağlanması .
Üzerinde birkaç tomurcuk bulunan ve kalem adı verilen bir parçanın kullanılarak yapılan aşı çeşidine kalem aşıları denir. Kalem aşıları daha çok iğne yapraklı bitkilerde değerli varyetelerin çoğaltılmasında kullanılır. Bir çok kalem aşısı metodu vardır.
Üzerinde bir göz veya tomurcuk bulunan küçük bir kabuk parçasından alınan bir kalem kullanılarak yapılan aşılama yöntemine göz aşısı denir. Bu yöntemle bir bireyden çok sayıda göz alma olanağı vardır. Bu nedenle göz aşısı metodu kıymetli bitkilerin ve güllerin üretilmesinde ekonomik ve amatör yetiştiricilerinde kolaylıkla uygulanabileceği aşı yöntemidir.
Göz aşıları da sürgün göz aşıları ve durgun göz aşıları olmak üzere 2 çeşittir. Sürgün göz aşılarında anaca yerleştirilen göz o yıl içinde sürgün verir. Genelde Nisan- Mayıs aylarında yapılan aşılardır. Durgun göz aşılarında ise gözler o yıl uyur halde kalırlar ve ancak ertesi yıl sürerler.
Haziran Temmuz - Ağustos ve Eylül aylarında durgun göz aşısı yapılır. Güllerde durgun göz aşısının yapım aşamaları şöyledir:
" Anaçta aşı bıçağıyla T şeklinde çizik açılır ve kabuk hafifçe kaldırılır.
" Kalemden aşı bıçağı ile göz (Yaprak sapı ile birlikte) çıkarılır.
" Çıkarılan göz anaçta bulunan T şeklindeki bölgeye yukarıdan aşağıya doğru itilerek yerleştirilir.
" Daha sonra aşı yeri düzgün bir şekilde aşı bağı ile bağlanır..

Carex hachijoensis 'Evergold', sarkık ve yoğun, yumuşak yeşilliği ile dikkat çekiyor. , Yeşil renk merkezi büyük, krem sarı baharda beyaz krem sonrası herdem yeşil eksi 15 dereceye kadar dayanıklı bir bitki ülkemizde bir çok bölgede rahatlıkla kullanabilirsiniz.
canlıbahce fidan
Anavatanı Orta Amerika ve Güney Afrika ülkeleri olan meyvenin üretimine Türkiye’de yeni başlanmıştır.
Altın çilek(physalis) 70’in üzerinde
Ürün Açıklaması
Büyüme 2m boya -0,80m enine büyürler. Yaprakları &
Keçi söğüdü (Salix caprea), söğütgiller (Salicaceae) familyasından 5-15 m'ye kadar boylanabilen ağaç, ağaççık veya çalı formunda olan bir söğüt türü.
Meilland ailesinin kendilerine göre bir gül kalitesi anlayışı var. Güllerin hastalıklara, doğal koşullara dayanıklı özelliklere sahip olmasına ve yapraklarının bile gösterişli olmasına dikkat etmişler. H
Kayısı, dikensiz ve tüysüz bir çeşit meyve ağacıdır. Meyvesi cevizden büyük, rengi açık turuncu, ince deri
Alttan itibaren dallanan fındık renginde ince dallara sahip, yaprak döken bir çalıdır Çiçekler diğer türlere göre daha büyüktür. Kokusuz olmasına rağmen, bah&cce
Anavatanı, Kökeni ve Dünyada Doğal Yayılış Alanları : Daha çok Akdeniz bölgesine özel bir ağaç türü
Kestane, kayıngiller (Fagaceae) familyasından Castanea cinsini oluşturan ağaçların ve bu ağaçların yenilebilen tohumlarına verilen ad. Kestane tüketimi Tohumları Güney Avrupa ile Güney
AŞILI MAVİ LADİN HOOPSİİ Diğer yaprak dökmeyen ağaçlar gibi ladinler de dört mevsimi değişimsiz tamamlar. Yeşili yazda bırakmak istemeye
Gümüşhane başta olmak üzere ülkemizin hemen hemen her yerinde yetiştirilen ve bilimsel
Düğün çiçeği, düğün çiçeğigiller (Ranunculaceae) familyasından Ranunculus cinsini oluşturan yaklaşık 400 kadar t&u
Genellikle çok yıllık mükemmel sarmaşıklardır. Kuzey Kaliforniya’dan Florida’ya kadar geniş bir yetişme alanına sahiptir. Çok gösterişli ge
Bambu (Bambusoideae), buğdaygiller (Poaceae) familyasına ait ve 1.200 adet, bazen birbirlerinden çok farklı görünen bitki türlerinden oluşan bir alt familyayı ka
Ormangülü, fundagiller (Ericaceae) familyasından Rhododendron cinsinin 800 kadar türünü içeren çiçekli bitki
Herdem yeşildir,yaprakları çok sık, sert ve yaygındır. Çiçeklerini yaz sonunda açar, renkleri b
,
Bitkinin anavatanı Yeni Zellanda. Görüntü bakımından tropik bitki gibi duruyor ama kısa süreli kar yağışına dayanabiliyor, tipine kanmayın. Bir araştırmada ev içinde bile saksıda yetişebileceğini okumuştum.
Her dem yeşil veya yazın yeşil, odunsu veya yarı odunsu bitkilerdir ve 3 m kadar boylanabilir. Yaprakları uzun, altı gri-yeşil renklidir. &C
Heybetli görüntüsüyle dayanıklılığın sembolü gibidir adeta… Göklere uzanan dalları sarıp sarmalamaya hazırdır daima onu sevenleri… Bir an önce tanışın göknarla, mutlu edecek
Gelincikgiller familyasındandır. Bilimsel adında Rus doğa araştırmacısı doktor J. F. Eschoscholzi'nin adını taşıyan Eschoscholtzia cinsi bitkilerin anayurdu bilinmemekt
Gecesafasıgiller familyasındandır. Anayurdu ABD'nin Kaliforniya eyaleti olan Abronia cinsi bitkilerin 12 türü bulunmaktadır. Bunlardan bahçelerimizde
Begonyagiller familyasının örnek bitki bahçe begonyası çiçeklerindendir. Anayurdu Güney Amerika ve özellikle Brezilya'dır. Bahçe begonyaları 30 cm'ye kadar
Karanfilgiller familyasındandır. Bitkinin bilimsel adını oluşturan Gypsıtm sözcüğü, alçıtaşı; Philos sözcüğü ise, arkadaşlık anlamına gelir. Böylece bil
Sıracagiller familyasındandır. Anayurdu Akdeniz Havzası ülkeleri olan Aslanağzılar, Kuzey Yarımküre'nin pek çok yerin de yetiştirilmektedir. Aslanağzılar, sürgünleri dikine geli
Yayılıcı, otsu ve çok yıllık bitkilerdir. Yayılıcı gövdeleri 15 cm uzunluğundadır.Toprak üstündeki sürgünleri zayıftır. Yapraklarının loblu oluşu de
Nergisgiller familyasındandır. Anayurdu Güney Afrika'nın Kap bölgesi olan Agapantus cinsi bitkilerin 10 dolayında türü bulunmaktadır. Bunlar 60-120 cm.
Genelde balçık toprağı ve su kenarlarını severler. Türkçede Japon çınarı olarak da biliniyor. Tabiatta 4 - 5 metre kadar gelişebilen bir çalı olan fatsia kalın etli 40 - 50 santimlik dev yapraklarda
Yaprakları birleşik tüysü yaprak görünüşünde ve 15-25 cm uzunluğundadır. Yaprakçıklar yumurta biçiminde ve saplıdır. Çiçekler katme
2 m'ye kadar boylanabilen herdem yeşil bir çalıdır. Yapraklar yumurta ya da eliptik biçimde 5-9 adet yaprakçıktan oluşur. 4-8 cm boyundaki sert ve deri yaprakçıkl
<!-- @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } -->
Botanik Adı: Laburnum
Türkçe Adı: Sarısalkım
İspanya’ dan Türkiye’ ye kadar olan bölgede yayılma gösterir. 3 türü vardır;
Genel ÖzellikleriSüs / çiçek elmalarının Avrupa, Asya ve Amerika’ da yetişen 25 kadar çeşidi bulunmaktadır. 3–12 m kadar boylanan bitkilerdir. Bunların k&uu
Göz alıcı rengiyle bahçelerde sıkça tercih edilen bir çam türü. Dayanıklı, çabuk bü
Zambakgiller familyasındandır. Anayurdu ülkemiz ile Küçükasya olan lalelerin 4.000 dolayında türü olduğu ileri sürülmekte, günüm&u
Doğanın tüm renklerini yapraklarında barındıran cam güzeli muhteşem görünümüyl
Bileşikgiller familyasındandır. Anayurdu Akdeniz Havzası ile Türkiye'dir. 40 - 80 cm. kadar boylanabilen yarı çalı formunda çok yıllık bitkilerdendir. Ancak, bazı koşul
Kuzey yarım kürede geniş bir alanda doğal olarak yaşarlar ve yaklaşık 200 türü vardır. Genellikle yazın yeşil bazı türleri ise her dem yeşildir. Sarılıcı
<!-- @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } A:link { so-language: zxx } -->
Genel ÖzellikleriOnüç kadar türü bulunan, yaprak dö
Kökeni ve Yayılışı : Lavandula ismi Latince lavare'den gelmekte ve yıkama anlamını taşımaktadır. Zira çok aromalı olan bu bitki yıkama veya banyo suyunda kullanılmaktadır.Lavandula özellikle Batı Akdeniz Bölgesi'ne yayılmıştır. Bug&u
Familya: Pittosporaceae
Botanik Adı: Pittosporum
Türkçe Adı: PittosporumTropik Asya, Yeni Zelanda ve Güney Afrika’ da doğal olarak yaş
Anavatanı Avrupa olan nergisin en çok tür zenginliğine İspanya ve Portekiz' de rastlanır. Ancak doğal olarak tüm Akdeniz kıyılarında, hatta bunun uzantısı olan Japonya' da da yetişebilir. Dünyada Avrupa, Amerika, Kuzey Af
Fiziksel ÖzellikleriAnavatanı Çin olan bu herdem yeşil çalı sarkık formdadır. Boyu 15 m ile 2 m. arasında değişir ve 15 m eninde bir yağılımı vardır. Abelia’nın normal bir büyüme hızı vardır. Yazın başlangıcından sonbaharın s
Botanik adı: ( Bignonia) Türkçe Adı: Acem BorusuAfrika’da doğal olarak yetişir. Portakal-kırmızısı ve değişik renkli muhteşem çiçekleri ile çok gösterişli tırmanıcı bitkilerdir. Özellikle geniş alanlarda duvar, &ccedi
Anavatanı Anadolu, İran ve Çin'dir. Park ve bahçelerin süslenmesinde kullanıldığı gibi sarmaşık olanları balk
Japonların Süs Kirazı kültivarlarının en tanınmışlarındandır. Genelde boyu 12-15 m kadar boylanır, ama iyi yetişme ortamlarında daha uzun olabilir. Geniş tepeli olan bu ağacın dalları yanlara v
Botanik Adı: EuonymusTürkçe Adı: TaflanAvrupa, Asya ve Kuzey Amerika’da doğal olarak yaşayan 120 kadar türü vardır. Her de
Kumquat, fortunella spp.Kamkat, Turunçgiller içinde küçük mücevher olarak adlandırılır.Anavatanının Çin olduğuna inanılır.Kamkat Çincede altın portakal manasına gelir "gold orange".D&uum
Kışın yaprağını döken, seyrek dallı, dağınık tepeli, 6-15 metre boylanabilen bir ağaçtır. Vatanı Güney ve Doğu Asya ve Himalayalar'dır. Türkiye' de Akdeniz, Ege ve Marmara bölgeleri şehir ve kasabalarında yol ve park ağ
Hibiscus mutabilis‘in Türkçesi Yol hatmisi, Ağaç gülü, Hint gülü, Yanardöner, Pamuk gülü gibi isimlerle biliniyor.Uzakdoğu Çin kökenli, Malvaceae aile
Kaktüsgillerdendir. Anavatanı Orta ve Güney Amerika'dır. Doğal ortamlarında yetiştirildiğinde boyları 5 metreye kadar uzayabilir. Salon ve balkonlarda saksı içerisinde yetiştirilen türlerin boyları 30-
Feijoa (Feijoa sellowiana yada Acca sellowiana) Myrtaceae familyasına dahil olan bir türdür. Anavatanı Güney Amerikadır. Brezilya, Paraguay, Uruguay ve Kuzey Arjantin de doğal olarak yetiştirilmektedir. Kültüre alınması Brezily
Oleaceae ailesindendir. Salkım şeklinde çiçekleri vardır. Mükemmel kokulu bu bitki, sadece sizi değil kelebekleri de etkilemeyi başarır.Toprağı Hakkında: Hemen her tür toprakta, rahatlıkla gelişim gösterebilir. Ama en ideali, nö
Familya: Rosaceae Botanik Adı: Spiraea Türkçe Adı: Keçi sakalıAsya, Avrupa ve Kuzey Amerika’ da doğal olarak yaşayan 100 kadar türü bulunur. Yazın yeşil, çalı formunda olan bitkilerdir
Baharın ilk müjdecilerinden olan forsythia mart ayında parlak sarı renkli çiçeklerle donanır. Yaprakları çiçekler döküldükten sonra çıkar. Çit bitkisi olarak veya t
Menekşegiller familyasındandır. Kökeni yabani bir bitki olan hercai menekşeni
Akdeniz bitkilerinden yaprak döken bir çalıdır. Ebruli çiçekleri mine çiçeğine çok benzer. Tüylü yaprakları oğuşturulduğunda hoş olmayan bir koku verir.Sıcak ve kuru hava
YASEMİN (Jasminum) Eski Araplar tarafından ebedi aşkı temsil ettiğine inanılan yasemin emsalsiz kokulu minik yıldızlara benzer çiçekleriyle çok zarif bir bitkidir. Kışın yaprağını döken ve herdem yeşil
İlginç özelliklere sahip otsu bir bitkidir.Lale iriliğindeki ipeksi sarı çiçekleri gün boyu kapalı durur. Güneş battığı anda aniden açılarak şaşırtıcı bir gösteri sunar. Ertesi gün &oum
Botanik Adı: HibiscusTürkçe Adı: HatmiTropik bölgelerde doğal olarak yaşayan 200 kadar türü vardır. Beş büyük taç yapraklı,kırmızı çiçeklidir.
Botanik Adı: BuxusTürkçe Adı: ŞimşirGenellikle 1 m boylu çalı, nadiren 7-8 m boyunda ağaççık formunda her dem yeşil bitkilerdir. abuk kahverengi, sarımsı kahverengidir. Sürgünler önce tüylü, s
Cins: ChamaecyparisGenel ÖzellikleriYaz kış yeşil, yüksek boylu ağaç veya çalı formundadır. Değişik formları olduğu gibi değişik renkte pul yapraklara sahiptir. Servilere çok benzerler. Ancak bu bitk
Asya’ da, Himalayalar’ da, Akdeniz çevresinde ve Anadolu’ nun kuzey bölgelerinde doğal olarak yetişmektedir. Yaz kış yeşil, ağaç veya çalı formunda, bol ve sık dallıdır.Yaprakları iğne biçiminde, yassı, yumuşak, üst
GİNKGO YETİŞTİRİCİLİĞİ: MABET AĞACIGinkgoales ( Fil Kulağı Yapraklı Açık Tohumlular ): Bitkiler âlemini tek bir bitki ile temsil ederler. Bu ağaçların henüz hakiki vatanı kesin olarak bilinmemektedir.Ginkgoların kayda değer en seçkin
Familya: CupressaceaeCins: JuniperusGenel ÖzellikleriKüçük veya boylu ağaç ya da bol dallı dikey veya yatay gelişen çalı formundadır. Kutuplardan tropik bölgelere kadar kuzey yarım küred
Mor salkım (Wisteria Sinensis), ilkbahar’dan yaza geçişin mis kokulu habercisi dir. Küçük bir fidecik’ken, iki üç sene son
Bütün sene yeşil kalan bitkiler bahçenin olmazsa olmazıdır. Hele çi&cc
Herdem yeşil ağaç ve çalılardır. Nisan - mayısta açan beyaz çiçekleriBahçenize dört mevsim dike
Ihlamur (Tilia / Tilya), ıhlamurgiller (Tiliaceae) familyasından Tilia cinsini oluşturan ağaç türlerine verilen ad.
Boyları 20-
Familyası:BetulaceaeAnavatanı:Avrupa,Asya ve ülkemizde Kuzey ve Doğu Anadolu da yetişir.
Kuzeydoğu ve Doğu Anadolu'da tabii olarak yetişen Akhuşlar, Siğilli Huş, Sark
Familyası:Aceraceae Anavatanı:Orta ve Güney Avrupa,Balkanlar. Tanımı:20-30 m kadar boylan
20-25 m'ye kadar boylanır. Gövde çapı 30-50 cm nadiren 1 m'ye kadar çıkar. Kısa gövdeli, geniş ve yuvarlak taçlıdır. Sığ ve saçak bir kök sistemi geliştirir. Derin topraklar
Mazı (Thuja), Cupressaceae (servigiller) familyasının Thuja cinsinden ağaç türlerine veril
Karaçam (Pinus nigra), Pinaceae (çamgiller) familyasından bir çam türü.
Latince Adı : Pinus nigr
Anavatanı Orta ve Kuzey Avrupadır. 35-50 m boylanabilir. İbreleri Mavi Ladine göre yumuşak ve kısadır. Geçirgen ve fazla besini olmayan toprakta uyum sağlar. Dona karşı dayanık
Anavatanı Amerikadır. 10-15 m boy yapabilir. Genç ağaçlar piramitşeklindedir, ağaç olgunlaştıkça dallar yatay bir hal alır vegenişlemeye başlar ve 4-5 m çap yaparlar. Ankara ve İç Anadolu�dabaşarıl
LeylandiSon yıllarda özellikle belediyelerin park ve bahçelerde kullanımına önem verdikleri, yazlıkların, bahçelerin ve çiftliklerin peyzaj düzenlemesinde de sıkça rastladığımız Leylandi' de
Familyası: Pinacea Anavatanı: Lübnan Tarifi: Düzgün gövdeli ve düzgün görünüşlü, 25 metre boylanabilen genç yaşlarda piramit formlu yaşlandıkça geniş taç
Herdem yeşil parlak yaprakları, ve nefes kesen güzellikteki çiçekleri ile kamelya herkesin bahçesinde görmek istediği bir bitkidir. Daha kış bitmeden açmaya başlar. Ancak zor yetiştiği düşün&u
Bitki Apocynaceae ailesinden, anavatanı Güney Avrupa, Kuzey Afrika sahilleri ve Japonya’dır. Budanmadığı, serbest büyüdüğü zaman 5 metrelik dev çalı ya da ağaççık gör
Ateş Çiçeği (Salvia splendens) Bakımı, ÜretimiBallıbabagiller familyasındandır. Şifalı etkileriyle çok yakından tanıdığımız adaçayı bitkisinin yakın akrabası olup anayurdu Brezilya'dır. 1800'lü yılların başlarında İngiltere'ye getirilmiş v
Kartopu (Viburnum) ile mürverin (Sambucus _ Holunder) hanımeli ile aynı aileye (Caprifoliaceae _ Hanımeligiller _ Geissblattgewaechse) mensup olduğunu öğrenmek beni çok şaşırttı.Kartopu (Gemeiner Schneeball, Blutbeer, Drosselbeerst
Familya:SaxifragaceaeAnavatanı:Japonyadır.
Beyaz,pembe,mavi ve kırmızı renkte sefalleri ile göz alır.
Çiçeklenme zamanı:Mart-Mayıs arası ve bazı türlerse Haziran-Temmuz arası çiçek a&cced
Genel Özellikleri* Yaprakları kalp şeklinde, kenarları dişli, sivri uçlu, uzun saplı ve parlak yeşil; çiçekleri kırmızı, pembe, sarı ve beyaz renklerde, yalınkat veya katmerli, ağaçcık veya çalı formunda bitk
Kış aylarının kesinlikle en gösterişli bitkisi Atatürk çiçeğidir. İpeksi,muhteşem renkli çiçekleri aslında yaprakların çiçeğe dönüşmüş halidir. Renk tonları krem,pembe ve kırmızı olabilir.
Çi&ccedi
Anavatanı,Avusturalya olarak bilinmektedir.İlkbaharın hemen başında çiçeklenmeye başlar.Ancak bu çiçeklenme kısa sürer.Bahçeler için çok uygun bir bitkidir.Çok çabuk gelişir ve büyürler.Bu yü
Aslanağzı;yine güzel bir çiçekle karşınızdayız.Anavatanı,Akdeniz ülkeleri olarak bilinmekte.Çok sayıda türü olduğu söylenmektedir.Kırmızı,sarı,pembe,beyaz,portakal ve mor
Bilimsel adı:Jasminum sambacAna vatanı:Asya,özellikle,Filipinlerin ulusal çiçeği.Ülkemizde daha ziyade,Arap Yasemini adı ile anılmakta.Ful çiç
Kardelen, bir çenekli çiçekli bitki familyalarından nergisgiller (Amaryllidaceae) içinde sınıflanan Galanthus cinsi bitki türlerinin ortak adıdır. Türkiye'de halk arasında, "kardelen"den başka "garipçe", "Öksüz Ahm
(Lamiaceae) familyasından tıbbi faydaları en fazla olan bir nane türü.Su nanesi (Mentha aquatica) ve kıvırcık nanenin (Mentha spicata) melezi olan bahçe nanesinin Dünya'nın
Geleneksel çiçeklerimizden olan küpeler ne yazık ki son zamanlarda pek yetiştirilmiyor. Oysa biraz emek verilse bedelini güzelliğiyle kat kat ödeyen bu
Afrika menekşesi pembe, beyaz, mor renkleri ile salonlarınızı süsleyecek bu bitkiyi yetiştirirken yapraklarına su deydirmeden sularsanız sizin menekşeleriniz komşularınızdan daha güzel olaca
İki yıllık ve ömürlü cinsleri olan bir bahçe çiçeğidir. Tohum olarak ekildiğinde ilk yıl kalın, oval, rozet şeklinde büyüyen yapraklar çıkarır. Ertesi yıl Mayıs ayında
Nice aşığa dert ortağı olduğundan mıdır bilinmez Aşkın Gözyaşları adı
2 metreye kadar boy, 1 metreye kadar da çap yapabilirler.Toparlak yapılıdırlar.Yaprakları epileptik ve serttir.Euonimus japonica "Elegantissimus Aureus" un yaprakları altın sarısı renkte olup çok dikkat çekicidir.Geçirgen topra
Anavatanı Orta Amerika olan bir kaktüs türüdür yaklaşık olarak 130'un üzerinde çeşidi bulunmakla beraber 35 ila 90 kilo arasında bir ağırlığa ulaşır olgunlaşması
Yaprağını döken çok popüler bir çalıdır. Dağınık, kısa, kıvrık, ikincil dalları vardır. Yaprakları almaşık, oval- dikdörtgen, kenarlar testere dişlidir. Çok sayıdaki çiçekler tek veya 2′li-4′
Aurus nobilis (Defne)
Defne: 6-18 m yüksekliğinde, yuvarlak tepeli ve sık dallı bir ağaç veya ağaçtır. Almaşık sapın iki yanında karşılıklı değil de aralıklı olarak bir sağda, bir solda bitmiş yapraklar şeklinde dizilmiş,
Monstera deliciosa (Deve Tabanı)
Anavatanı Amerika'nın tropikal bölgeleridir. Dünyaya yayılmış 400 civarında türü vardır. Bu bitkinin 5-7 parçalı almaşık dizili
Punica granatum (Nar)
Nar (Punica granatum), Lythraceae familyasından içinde küçük çekirdekler ve meyve gövdesini oluşturan yüzlerce tanecikten oluşmuş, hafif ekşi ve bazen tatlı tadı olan, ılıman iklimlerde yeti
Avize Çiçeği Toprağı : Avize Çiçeği geçircen ve kireçli toprakları sever. Ayrıca kumlu ve hava kapa
Abelia Floribunda
Koyu kırmızı renkli, sık dallanmaya müsait, otsu bir gövde yapısına sahip bir süs çalısıdır. Sürekli yeşil ve küçük yapılı yaprakları vardır
Nymphaea ailesindendir. Su bahçelerin vazgeçilmez bitkisi, hatta belki de en iddialısındandır. Gösterişli &ccedi
Genel ÖzellikleriYaprakları uzunca oval, etli, parlak yeşil; çiçekleri beyaz, soluk kırmızı renkte yan taçlı, güzel kokulu, genellikle sarılıcı ve toprak üzerinde sürünücü formda i&
30-40 m’ye kadar boylanabilen kışın yaprağını döken ağaçlardır. Çiçek ve meyvelerinin kırmızı rengi dolayısıyla bu isim verilmiştir. Yapraklar yürek biçiminde, 5-10 cm boyunda, 3-5 loplu olup lopların kenarı düzensiz d
Acer palmatum: Japon kırmızı yapraklı akçaağacıJaponya kökenlidir. Boylu çalı vey
Berberis thunbergii Japon Kadın Tuzluğu
Kışın yaprağını döken, 2 m boylanabilen sık dallı bir çalıdır. Dikenleri çatallı değil basittir. Ya
Acuba Japonica; her dem yeşil çalılardır. Geniş ve parlak yaprakları vardır. Gölgeyi sever. Doğruda
Ağlayan Gelin Fritillaria İmperiaris
Üzgün bir çiçek görüntüsüyle uyanır kış sonunda doğaya &h
Ömürlü bir sarmaşıktır. Asma yaprağına benzeyen yapraklarını kışın döker. Parlak yeşil yapraklar sonbaharda muhteşem kızıl renklere bürünür. Yazın açan minik yeşil ç
Güzelliği Tescilli Kış Güzeli Chimonanathus Praecox
Kendine has, çok özel bir Uzakdoğu bitkisidir. An
Süs Lahanası Brassica Sp.
Cruciferae ailesindendir. Kışın ilk donlarından sonra renklenir. Pembe, mor ve morumsu yeşil to
Genelde pembe, beyaz ve sarı renk çiçeklenir. Orkideler yılda bir kere 2 veya 3 ay çiçekli kalırlar. Orkideler kesme çiçek olarak en uzun yaşayabilme özelliğine sahiptir bu y&uum
Kayalık bahçe (rock garden), ayrıca taş yığınından yapılmış çiçeklik (rockery) veya yüksek dağ bahçesi (alpine garden) olarak da bilinir, kaya ve taşlar ile kayalık bölgelerin yerlisi veya alp iklimine uygun bitkilerle oluşturulmuş
Begonvil (Bougainvillea) Yetiştiriciliği
Budama şekline göre veya bulunduğu toprağın besi durumuna göre 10-15 metre yükseklere tırmanabilen sarmaşık türü veya daha zayıf ve saksı gibi toprak azlığında bodur ağaç&cced
Kış bitkilerinden, Cotoneaster (Dağ Muşmulası)
Cotoneaster, Yunanca “Kotoneon” (Ayva, pek benzemese
veriyorsa, bu bitkiyide çok seviyorsanız, güney cepheli, bol güneşli duvar önlerine dikmelisiniz.
Bol boncuk vermeleri i
&n
SARMAŞIK GÜL
Bu güllerin bir bölümü diğer gül çeşitlerinin sarmaşık versiyonudur.Cinsine göre yılda bir kaç kere açabilir.(Climber)
Diğer bir sarmaşık cinsi ise oldukça
Küpe çiçeği (fuchsia)
Çiçekleri aşağı dönük ve aşağı sarkar şekilde olduğundan küpeye benzer. Genelde çiçeğinin dış taç y
Sıcak havaları çok sever. Tropik iklimlerin vazgeçilmez bitkisidir. Onu mutlu etmek için güneşle kucaklaşmasını sağlamak lazım. Yazın açmaya başlayan çiç
Mımosaceae famılyasına ait akasyalar çokça ağaç,az olarak da ağaççık ya da boylu veya bodur çalı durumunda bulunurlar. Yapraklarını kışın dökenleri bulunduğu gibi ,kış-yaz yeşil olanları da vardır.
Uzun zamandır bu bitkiyi arıyordum bugün buldum, ama toprakta dikili olduğu için sonbahardan sonra söküm yapılınca alabilecekmişiz. Kırmızı yapraklı erguvan, yani Cercis canadensis ‘Forest Pansy’, bence kırmızı yapraklı erik, ak&cc
Yurdumuzda Karadeniz Bölgesi’nde sonbaharda renkten renge giren, yaprağını döken ormanlarda bolca bulunan ağaçlar genelde akça ağaçlarıdır. Akça ağaçlarının yaprakları, sürgün re
Son derece egzotik görünüşlü zarif bir ağaççıktır.Narin yaprakları akasyayı andırır.İlginç çiçekleri ise da
Öncelikle İstanbul bu bitkiye rutubetli oluşuyla uygun değil. Küllemenin sebebi rutubet ve yanlış ortama dikilmesidir. Oya ağacı gölgeden nefret eder. Aşırı güneş, ışık ister.
Serbest bırakılıp hastalıktan budanmadığı